از پروست، سعدی و دیگران

2011-12-23T02:44:00.001-05:00

الان دست زیاد شده. اگه قدیما بود، امام حالا شاید نه، ولی امام زاده رو حتما میشدم.

2011-12-04T11:00:00.000-05:00

گل بی رخ یار خوش نباشد

بی باده بهار خوش نباشد

طرف چمن و طواف بستان
بی لاله عذار خوش نباشد

رقصیدن سرو و حالت گل

بی صوت هزار خوش نباشد

...

2011-10-13T05:06:00.001-04:00

ما یک دوستی داریم اینجا سیگار ارگانیک میکشه، میگه نمیخوام سم و مواد شیمیایی بره تو بدنم. حالا شده کار ما. ساعت ۴:۳۰ صبح میخوایم بریم بخوابیم، نیم ساعت نشستیم مسواک و نخ دندون و دهان شویه زدیم شد ۵

What makes you a man

2011-10-03T10:59:00.000-04:00

Silas: I feel sick. Fuck.
I didn't think this through.

Andy: Well, well...
Well, that's what we do. We fuck up.
Then we try to fix it. Then we fuck up some more.
And we do it the most with our family, 'cause that's the safest place to practice.
But that's the shit that makes you a man.

Weeds, Season 7, Ep. 13

بد به خاطر امیدوار ما نرسد

2011-08-31T13:26:00.001-04:00

به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
تو را در این سخن انکار کار ما نرسد

اگر چه حسن فروشان به جلوه آمده اند
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد

به حق صحبت دیرین که هیچ محرم راز
به یار یک جهت حق گزار ما نرسد

هزار نقش برآید ز کلک صنع و یکی
به دلپذیری نقش نگار ما نرسد

هزار نقد به بازار کائنات آرند
یکی به سکه صاحب عیار ما نرسد

2011-08-28T15:30:00.002-04:00

ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی

هزار نکته در این کار هست تا دانی

بجز شکردهنی مایه هاست خوبی را

به خاتمی نتوان زد دم سلیمانی

هزار سلطنت دلبری بدان نرسد

که در دلی به هنر خویش را بگنجانی

چه گردها که برانگیختی ز هستی من

مباد خسته سمندت که تیز میرانی

2011-08-21T04:42:00.001-04:00

شعر مرا دیوانه میکند

2011-07-18T14:22:00.000-04:00

نه تو را بگفتم ای دل که سر وفا ندارد به طمع ز دست رفتی و به پای درفکندت
تو نه مرد عشق بودی خود از این حساب سعدی که نه قوت گریزست و نه طاقت گزندت

2011-05-30T23:38:00.000-04:00

"If you want to go quickly, go alone. If you want to go far, go together."

African proverb

2010-11-13T13:58:00.001-05:00

یه روزایی هست که از دیدن اینکه این همه آدم خوب دور و برت هستن، تعجب میکنی.

2010-10-28T03:11:00.000-04:00

از دبستان که رفتم راهنمایی، دو تا دوست خوب داشتم که دیگر نمی دیدمشان چون رفتند یک مدرسه دیگر. تلفن هردوی آنها را داشتم اما میترسیدم به آنها زنگ بزنم. نمیدانم چرا. شاید فکر میکردم که حرف زدن پشت تلفن هیچ وقت مثل گشتن با دوستت نمیشود. هنوز هم خیلی وقتها اگر بدانم که دوستم را فقط میتوانم پنج دقیقه ببینم، ترجیح میدهم اصلا نروم و نبینمش. بالاخره دلم آنقدر تنگ شد که زنگ زدم. یکیشان خانه نبود. خیلی ناراحت نشدم، هرچند که هیچ وقت زنگ نزد. با اینکه من یک بار دیگر هم زنگ زدم و باز نبود. به آن یکی هروقت زنگ زدم، کسی جواب نداد. ولی تقویمی که شماره اش را در آن نوشته بودم هی نگاه میکردم و مثل احمقها دور نمی انداختم. حتی زنگ زدم ۱۱۸ و چک کردم که پیش شماره عوض شده یا نه و به شماره جدید هم زنگ زدم. هر چند وقت یک بار هم دوباره زنگ میزدم. حالا اگر هم جواب میداد من حرفی نداشتم که بزنم. همیشه همه حرف تلفنیمان این بود که «فردا چند تا مشق داریم؟». اما از دست دادن آخرین راه تماس برایم خیلی مشکل بود. انگار دوستم میمرد. اولی بود اما از من دور بود. دومی مرد. امروز هم یکی دیگر مرد. غصه دارم.

Let it go!

2010-10-22T23:52:00.001-04:00

کل سریال لاست و فلش فروارد را که نگاه میکنی، دارد توی چشمت میکند که میتوانی و همه اش اراده خود توست. اصولا هم در فیلمها و سخنرانیها و خاطراتی که برایمان تعریف میکنند که بدانیم خواستن توانستن است، معمولا صحبت از کسی است که با اراده و همت خودش بر سختی ها غلبه کرده و کاری را انجام داده یا به چیزی دست پیدا کرده است و با یک پا تندتر از همه دویده و ... . فکر کنم برای همین، وقتی کسی درباره اراده حرف میزند، آدم بیشتر یاد توانایی انجام کارها می افتد تا انجام ندادن. ولی اگر تعریفش را نگاه کنی، میبینی که انجام ندادن کارها هم به همان اندازه مهم است. نوشته قدرت عمل یا توانایی خودداری از کارها برای دنبال کردن یک هدف. یعنی خویشتن داری هم جزء مهمی از اراده است. بعد خویشتن داری را که نگاه کنی، نوشته توانایی کنترل عواطف، رفتار و خواسته ها برای دستیابی به نوعی پاداش بعدی یا مثلا توانایی مدیریت کارآ به نفع آینده و گفته خیلی چیزها روی این توانایی اثر میگذارند که یکی از آنها رسیدن گلوکز به مغز است*. اگر قند کافی به مغز نرسد، شما نمیتوانید جلوی خودتان را بگیرید که کاری را نکنید. به عبارت دیگر، وقتی انرژی شما از حدی پایینتر میرود، دیگر نمیتوانید رفتار خودتان را به اندازه قبل کنترل کنید. تا اینجایش شاید بدیهی به نظر بیاید اما آزمایش کرده اند و دیده اند که اگر به یک گروهی بگویی نمایش کمدی را ببینید و نخندید و به گروه دیگر بگویی که اشکالی ندارد بخندی، و بعد از هر دو گروه بخواهی که کاری را انجام بدهند که صبر و حوصله میخواهد، گروه دوم بهتر انجامش میدهند**. نکته اینست یکی از نتایج این حرف این میشود که اراده آدم محدود و تمام شدنی است، حداقل آن بخشش که با خویشتنداری در ارتباط است. شبیه باطری است، چون شما وقتی دارید جلوی خودتان را میگیرید که کاری را نکنید، بدن دارد برای این کار انرژی مصرف میکند و خب اگر همین طور ادامه بدهی، انرژی ات کمتر و کمتر میشود و دیگر نمیتوانی جلوی خودت را بگیری و آن کار را میکنی. مثل اینست که باطری خالی شده و تا وقتی دوباره پر نشود، کار نمیکند. تا وقتی انرژی لازم برای مغز تامین نشده باشد، شما نمیتوانید جلوی خودتان را بگیرید. نمیتوانی هر روز به چیزی فکر کنی و در همان حال خودت را نگهداری و کاری نکنی.

خویشتنداری جلوی رفتار کردن از روی انگیزه آنی و بدون فکر قبلی عمل کردن را هم میگیرد. که حالا مثلا میگویند این رفتار بر اساس انگیزه آنی در کودکی خوب است و به شناخت محیط اطرافت کمک میکند. اما در عین حال میدانند که با اختلال کم توجهی-بیش فعالی هم در ارتباط است.

* ظاهرا مرجعش اینجاست.

** از آنها خواسته اند که با یک سری حروف کلمه بسازند. میتوانید خودتان این مقاله را بخوانید و اگر کمتر حوصله دارید، آزمایش سوم که نتایجش در جدول سه آمده، همانی است که در ویکیپدیا هم هست. بخش نتایج هم تقریبا همین حرفها را تایید میکند.

2010-10-17T01:33:00.001-04:00

تصمیم گرفتن سخت هست اما سخت تر اینست که آدم مواظب تصمیمهای کوچکی باشد که لازمه رسیدن به آن تصمیم بزرگتری هستند که در ذهنت داری. فکر میکنم در مورد مسایل مهم، ارزش هدف در تصمیم گیری ما آنقدر ملموس است که بالاخره تصمیم درست را میگیریم، اما در مورد این تصمیمهای کوچک چون رابطه با هدف اصلی آنقدر روشن و واضح نیست و یا از نظر زمانی نزدیک به هدف به نظر نمیرسد، آدم در موردش کوتاهی میکند و گاهی حتی چیزها را سرسری میگیرد. مثال خوبش شاید صبح زود بیدار شدن برای کار و درس یا بدتر از آن نوشتن تکالیف باشد. دومی را فکر میکنم در پنج سال اول دانشگاه ده بار هم نکردم، یعنی در مجموع کمتر از ترمی یک بار. حرفم اینست که آدم اگر چیزی را میخواهد باید خیلی مواظب همین چیزهای کوچک به ظاهر کم اهمیت باشد. همیشه خرابکاری از همین چیزها شروع میشود.

پ.ن. این آقای دن گیلبرت استاد روان شناسی دانشگاه هاروارد است. حرف جالبی در مورد تصمیمهای ما میزند. میگوید ما در تخمین احتمال رخ دادن چیزی که مطلوب ماست یا در مورد ارزش آن، دچار اشتباه میشویم و برای همین تصمیم اشتباه میگیریم. وقایع که از ما دور میشوند، تفاوت ارزششان را کمتر حس میکنیم. سخنرانی جالبی است. فرصت کردید، گوش کنید. جالب اینکه خودش ظاهرا در جوانی میخواسته نویسنده کتابهای علمی تخیلی بشود و درس و مدرسه را رها کرده و رفته کارگاه نویسندگی خلاق اسم بنویسد و پر بوده و رفته تنها کلاسی که خالی بوده اسم نوشته: آشنایی با روان شناسی.

2010-10-15T02:15:00.000-04:00

نباید شب خاطره ساخت. شب خلوت است و ساکت. شلوغ نیست که بعدها یادش کم کم در زمینه گم شود.

2010-10-13T21:05:00.000-04:00

"A person should get to have a whole life."

2010-10-11T00:30:00.001-04:00

این رضایت نسبی حاصل از بودن در نقطه بهینه محلی، مانع بزرگی در برابر حرکت به سمت بهینه کلی است. حتی وقتی سود تغییر برایت مسلم است، ترس از دست دادن مزایای شرایط فعلی، ریسک پذیری آدم را کم میکند.

2010-10-10T01:54:00.001-04:00

دم غروب میرم استخر که دیگه پوستم بیشتر از این نسوزه. چند روزه هوا اینجا بیشتر وقتا ابریه، آب یه کم سرده. پریشب گفتم عب نداره حالا، یه خورده بگذره عادت میکنم. اولش رو با شیرجه میرم تو که دیگه به یخ کردن نرسه. بعدش هم شنا میکنم و گرم میشم. بد نبود و سرحال شدم. اومدم خونه. لباسم رو عوض کردم، رفتم عینکم رو بشورم. دیدم آب چقدر داغه. فک کردم شیر رو اشتباه باز کرده ام. شیر رو نگاه کردم، میبینم شیر آب سرده.

دیشب رفتم اولش شستم رو کردم تو آب. گفتم نه، من میتونم، رفتم تو استخر تا گردن، اومدم بیرون. خودمو سریع خشک کردم، برگشتم خونه. خلاصه گفتم بدونید استخر روباز همش اون آخرش نیست که رو آب میخوابی و ستاره ها رو تماشا میکنی و میگی آسمون چه قشنگه.

2010-10-04T01:08:00.000-04:00

دارم فکر میکنم که چرا آدمها به بچه هایشان یاد میدهند خوب باشند. اگر خوب بودن صفتیست که در زندگی واقعی کار نمیکند، چرا ما به بچه هایمان یاد میدهیم راستگو باشند و سختکوش و به دیگران کمک کنند و آنها را دوست داشته باشند و همه چیزهای دیگر. چرا وقتی هیچ جایی در دنیا و هیچوقتی در زندگی نیست که همه چیز با هم خوب و کامل باشد، بیخودی آنها را با قصه های پریان بزرگ میکنیم و بعد که بزرگ شدند تازه باید یاد بگیرند که دنیای واقعی خیلی با همه آن قصه ها فرق دارد. اگر از اول بدانند که همه چیز چطور است، زودتر عادت و بهتر زندگی نمیکنند؟

2010-09-22T23:59:00.001-04:00

اینکه آدم کارهای مشکلی در زندگیش انجام داده باشد، معنیش این نیست که حتما میتواند کارهای آسانتر را هم انجام دهد

2010-09-21T00:22:00.000-04:00

یه سؤالی خیلی وقته تو ذهنمه. میخوام بدونم آدما بیشتر به چی خودشون افتخار میکنند. یعنی مثلا شما اگه بخواید فقط یه دونه صفت خودتون رو بگید که بهش مینازید، اون چیه؟ خوشگلم، مردمدارم، پولدارم، تودارم، خویشتن دارم، ورزشکارم، اخمو ام، درازم، شادم، آسانگیرم، جدی ام، کاری ام، منعطفم، جوونم، پیرم، دختربازم، وبلاگم باحاله، آدم معمولی ام، بی دینم، مذهبی ام، بی تعصبم، خر هستم، الکی خوشم، خوشبینم، واقع بینم، مرد خانواده ام، زن زندگی ام، کتابخونم، دکترم، مهندسم، بچه باحالم، مهربونم، ... . هرچی که دوست دارید واقعا. اونی که هر چیتون که عوض شه، باز سعی میکنید این یه دونه رو حفظ کنید.

اگر هم که منو میشناسید و نمیخواید من بدونم یا دیگران بدونند، لطفا بدون نام جواب بدید. مرسی

2010-09-16T23:00:00.000-04:00

دیدید بعضی موقعها آدم تو یه جای شلوغ میره دستشویی. بعد یکی قبلا دستشویی بوده و گند زده به همه چی. دو تا راه بیشتر نداری دیگه. یا باید دستارو بزنی بالا و با کمترین کثافت کاری ممکن گه کاری نفر قبلی رو تمیز کنی ( در بهترین حالت ممکنه دماغ به تورت بخوره ) که احتمالا دل و روده ات میاد تو حلقت. یا اینکه بیای بیرون و دیگه بیخیال این بشی که نفر بعدی فکر میکنه که تو بودی که ریدی و مالیدی و بعدم نشستیش و رفتی. خواستم بگم فقط برا توالت نیست. جاهای دیگه هم هست.

2010-09-07T22:57:00.000-04:00

آدم بعضی وقتها فکر میکند که در دنیا چقدر آدمهای خوب بوده اند که تو آنها را تا همین چند لحظه پیش نمیشناخته ای. یکیش همین آقا. این هم لینک برای آنهایی که یوتیوبشان فیلتر است. کلیپ رسمی این یکی را پیدا نکردم اما وقتی دنبالش بودم، این را هم دیدم که خیلی دوستش داشتم. آدم فکر میکند چه حیف که بعضیها زود میمیرند

Courage, life and fear

2010-09-02T13:23:00.000-04:00

"Life shrinks or expands in proportion to one's courage." Anais Nin

"Courage is resistance to fear, mastery of fear - not absence of fear." Mark Twain

2010-08-18T00:10:00.000-04:00

امشب خوشحالم و حالم خوبه. صبح به موقع بیدار شدم و سر وقت رسیدم دانشگاه و کاری که قرار بود بکنم را در حدی که میتونستم انجام دادم. بعدش هم که اومدم خونه، خسته بودم و خوابم میومد اما گفتم برم حالا شنا کنم اگه حال نداشتم، زود برمیگردم. رفتم و شنا کردم و تونستم مثل روزهای عادی شنا کنم. بعد اومدم قیمه درست کردم. قیمه ام خوشمزه بود و این دومین غذای این هفته بود که با اینکه بار اولی بود که خودم تنهایی درست میکردم، مزه اش مثل غذای مامان بود. لباسهای تیره رو هم ریختم تو ماشین و بعدشم حوله ها و ملحفه ها. الان همه جورابهام و لباس زیرها و ملحفه ها و حوله هام تمیزند. تلویزیون هم شانسی یه چیز خنده داری میداد که یه کم دیدم و خندیدم. همه چیزهایی هم که میخواستم برای دوچرخه ام بخرم، دیگه خریدم. الان هم میخوام برم بیفتم مثل خرس بخوابم . الغرض، میخواستم بگم آدم میتونه به خاطر همین چیزهای در پیتی هم خوشحال باشه و وقتی هم خوشحالید میتونید بیاید تو وبلاگتون بنویسید بلکه بالاخره این فضای وبلاگستان هم به تعادل برسه که آدم شاد و خندون نیاد گودرش رو باز کنه، با دماغ آویزون برگرده بره هی ایمیل رفرش کنه که شاید یکی یه چیز خنده داری فروارد کرده باشه، حالش خوب شه باز. آره آقا من خوشحالم امشب

2010-08-15T02:47:00.000-04:00

وقتی نشود جایی که برای نوشتن است نوشت، دیگر به چه دردی میخورد؟

What kind of guy do you think I am?

2010-07-14T23:59:00.000-04:00

Alan: "How you doing"? "Thanks again"? Charlie, casual sex is one thing, but this is just lazy.

Charlie: What are you talking about? I didn't have sex with her. She just surfs out on the Point, uses my shower and goes to work.

Alan: So you're not sleeping with her?

Charlie: Jeez, Alan, I don't sleep with every buff surfer chick that uses my shower. What kind of guy do you think I am?

Alan: I think you're the luckiest bastard to walk the face of the earth, but, that's not my point. I don't want women flashing their butt tattoos at my son.

Charlie: Cindy has a tattoo?

Alan: Yes, a butterfly.

Charlie: Right cheek or left? No, wait, don't tell me. I want to be surprised.

Alan: So you're not sleeping with her, but you want to.

Charlie: Yeah. What kind of guy do you think I am?

From "Two and a half men" :))

2010-06-27T00:52:00.001-04:00

"It's not about how to achieve your dreams. It's about how to lead your life. If you lead your life the right way, the karma will take care of itself; The dreams will come to you."

Randy Pausch Last Lecture, Achieving your childhood dreams

P.S. I will adore this guy forever.

2010-05-22T02:32:00.000-04:00

The Show by Lenka

2010-05-21T02:42:00.000-04:00

Trouble is a friend by Lenka

2010-04-28T22:52:00.000-04:00

اینکه همه ما آدمها اینقدر شبیه هم هستیم و همه به یک اندازه ناتوان و آسیب پذیر، حالم را به هم میزند.

زندگی مجردی و آشپزی

2010-03-23T23:42:00.000-04:00

تجربه اول: شما همه چیزهایی را که از آنها متنفر بودید، دیر یا زود میخورید

پ. ن. : بنده علی الحساب میگو و آب سبزی را خریدم و خوردم. بدتر از آن اینکه دومی را تقریبا یک روز در میان میخورم. فکر کنم فقط این را ببینید کافی است

2009-12-21T02:28:00.001-05:00

خدا جون، این همه کار داریم به جهنم، دل من هم اصلا پاره آجر؛ آره، من هم خیلی دوستشون نداشتم و میخواستم با همه شون فقط تلفنی خداحافظی کنم، اما دلیل نمیشه یکی یکی بمیرند اینها. اون هم این جوری. این بابای ما گناه داره خب. همش فکر میکنه برای اینه که خواب دیده باید قربونی کنه و نکرده و اگه به حرف باباش تو خواب گوش میداد، اینا نمیمردند.

2009-12-13T08:21:00.001-05:00

غصه هاى دوستانم آنقدر بزرگ است كه خجالت ميكشم از غصه هاى خودم

2009-12-06T11:44:00.000-05:00

من نميدونم من كه الان دو روز تنها شدم، دارم خل ميشم و حوصله ندارم، ميرفتم اينجا زنده ميموندم اصلا؟

2009-11-22T12:53:00.000-05:00

حاجتمند طفلکی ای هستم. ببینم میتونید تا فردا یه جوری دعا کنید که حاجتم رو بگیرم یا نه. خداوکیلی کم کاری نکنید.

2009-11-19T16:07:00.000-05:00

دوست دارم به آدمهای دور و برم نشان بدهم که دنیا آنقدرها هم جای مزخرفی نیست اما خب همیشه موفق نمیشوم. تازگی یاد گرفته ام که مأیوس نشوم. کاش توانم بیشتر بود.

2009-11-08T15:43:00.001-05:00

سعدیا هر دمت که دست دهد

به سر زلف دوستان آویز

2009-09-12T15:56:00.001-04:00

انک لا تهدی من احببت و لکن الله یهدی من یشاء و هو اعلم بالمهتدین

قصص 56

2009-06-14T15:53:00.001-04:00

و تمّت کلمت ربّک الحسنی علی بنی اسرائیل بما صبروا و دمّرنا ما کان یصنع فرعون و قومه و ما کانوا یعرشون

اعراف-137

2009-06-06T16:47:00.000-04:00

2009-05-29T14:49:00.001-04:00

من با خیلی چیزها به امید هیجان بعدش مواجه میشوم. روش خوبی است. جلوی ترسیدن را هم میگیرد. خیلی وقتها هم همین هیجان من را جلو میبرد که کارهایی بکنم که دوستشان ندارم؛ فقط برای اینکه ببینم بعدش چه میشود. بدی اش اینست که نمیتوان در مورد همه چیز همینطور برخورد کرد، مثلا مرگ، بچه دار شدن و ...

2009-05-28T16:45:00.001-04:00

دیشب گواردیولا کاری کرد که مربیهای بزرگ هم تا حالا کمتر توانسته اند بکنند. احتمالا خودش هم دیگر نتواند بکند. برای این کارها شانس هم لازم است. راستش من قبل از این فصل، دلم از گواردیولا خون بود. آخرین چیزی که از او در ذهنم بود، تفاله یک پاسور بزرگ بود در آن دورانی که بارسا پشت سر هم میباخت و گواردیولا و ابلاردو همیشه دو پای ثابت این تیم بازنده بودند. همیشه با خودم فکر میکردم اگر بروند، شاید همه چیز درست شود. اما او این فصل نشان داد همان قدر خوب است که میگویند و همان قدر فوتبال را میفهمد. وقتی دیشب پویول را گذاشت دفاع راست به جای آلوز بازی کند و توره را برد به قلب دفاع، با خودم فکر کردم چه کار احمقانه ای. اما هرچه از بازی گذشت، صحنه هایی پیش می آمد که میگفتم بابا این گواردیولا از کجا این را فهمیده بود. آخر بازی هم بعد از اینکه با همه دست داد، رفت یک گوشه استادیوم تنها ایستاد و فریاد زد. این بهترین دستمزد برای یک مرد است.

منچستر تیم خوبی بود و در کل جام چیزی از بارسلونا کم نداشت. حتی دیشب هم اول بازی عالی کار کرد. فکر میکنم گل بدی خورد و بی موقع. اما چیزی که بیشتر خوشحالم کرد، این بود که منچستر دو بار قبلی حقش نبود که قهرمان شود. واقعا در فینال خیلی خوب نبود. آن منچستر همیشگی نبود (شاید این ذات بازی فینال است چون بارسلونا هم آرسنال را در فینال با اقتدار شکست نداد) . منچستر در فینالی که با بایرن بازی کرد، اسیر دست بایرن بود. تمام بازی در دام تاکتیک بایرن گرفتار بود. در آن بازی حتی تعویضهای الکس فرگوسن هم بیشتر به دست و پا زدنهای ناامیدانه یک بازنده شبیه بود. در فینال پارسال هم واقعا چلسی روی بدشانسی قهرمان نشد و اگر جان تری روی پنالتی آخر سر نمیخورد، شاید قهرمان میشدند. تازه با اینکه لیز خورد، باز هم توپ با فاصله کمی به اوت رفت. خوبی بازی دیشب این بود که منچستر دیگر شانس نیاورد. و شاهکار بازی هم گل دوم بود که واقعا گزارشگر بازی خوب توصیفش کرد: "وقتی سلطان پاس گل این طور پاس میده، آقای گل هم این جور میزنه". قیافه فن در سار دیدنی است.

2009-05-18T07:06:00.001-04:00

فریاد میدارد رقیب،

از دست مشتاقان او

آواز مطرب در سرا

زحمت بود بواب را

تا پشت در نمونی نمیفهمی چی میگه

پ.ن. نمیدانم چرا هم اینجا (+) و هم اینجا (+) بیت ششم را نوشته "وقتی در آیی تا میان". به نظرم مشخص است که "وقتی در آبی تا میان" درست است. در نسخه خرمشاهی که من دارم که اینطور نوشته.

2009-05-03T16:22:00.000-04:00

زیاد پیش می آید که به این فکر کنم که من کلا در این دنیا به دردی میخورم یا نه. به این فکر کنم که من قرار است کار مهمی بکنم یا اینکه بشوم یکی از همینها که در رمانها آنها را با " کارمند جزء اداره ثبت " توصیف میکنند. خیلی وقتها با خودم میگویم که اگر قرار است دومی بشود، بودن یا نبودنم فرقی نمیکند. به هر حال هر آدم دیگری هم میتواند کارهای یک کارمند جزء ثبت را انجام دهد بدون اینکه در این دنیا اتفاق وحشتناکی بیفتد.

بعد یاد فیلم I, robot می افتم. آنجا که Sonny ، همان ربات مظنون به قتل، میگوید "پدرم من را متفاوت از بقیه ساخته است پس کاری را هم که من قرار است انجام دهم، با کار دیگران فرق دارد". بعد با خودم فکر میکنم که همه ما آدمها هم با هم تفاوت داریم. شاید در چیزهای خیلی کوچک. اما چیزی که هست اینست که بالاخره فقط من هستم که این جورم که الان هستم. پس یک کاری در این دنیا هست که فقط من میتوانم انجام دهم چون فقط من این طوریم و هیچکس دیگر مثل من نیست. اگر من این کار را پیدا نکنم و آن را انجام ندهم، تا آخر دنیا هم هیچ کس دیگری نمیتواند آن را انجام دهد. این کار ممکن است هر چیزی باشد. من باید اینقدر بگردم تا آن را پیدا کنم چون مطمئنم هست.

2009-04-22T16:25:00.000-04:00

شوهر عمه ام هر سال برای همه فال حافظ میگیرد و روی اسکناس مینویسد. امسال هم که من نرفتم خانه شان، فالم را داده بود به خانواده تا به دست ما برسد. این بود:

صلاح کار کجا و من خراب کجا ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا (+)

من هم در دل فحشی به ایشان و فحش دیگری هم به مرحوم حافظ دادم که لااقل تلافی ضایع شدن ما در جمع درآمده باشد.

این بود تا چند شب پیش که با دوستان بیرون بودیم و جوانی آمد فال بفروشد. همه فال گرفتند جز من. پرسیدند چرا، گفتم با حافظ قهرم چون ادب ندارد و سال نویی به ما اینطور گفته. جمع خندید و جوان رفت. همه فالشان را باز کردند. در یکی از پاکتها دو فال بود. دوستم یکی از آنها را داد به من که بیا این هم قسمت تو بوده و حالا همه فال داریم. ما باز کردیم ببینیم این بار چیست و این بود:

صلاح کار کجا و من خراب کجا

با این وضع زندگیم در این روزها که حتی نمیدانم چه بخواهم برایم بهتر است، جدا این فال ما هم نوبر بود. مرده ها هم برای ما آره. حافظ جان شما کار و زندگی نداری؟

2009-03-24T06:35:00.001-04:00

به زندگی ما ایرانیها که نگاه کنی میبینی پر است از کارهایی که هیچ کداممان دوست نداریم ولی باز هم همه انجامشان میدهیم. مثالش فراوان است. از عید و دید بازدید و خانه تکانی جانفرسا و یکباره اش بگیر تا خداحافظی قبل از زیارت و زیارت قبول و سوغات بعد از آن و مراسم عروسی و الخ. آنقدر همه چیز را پرحاشیه کرده ایم که خیلی وقتها از ترس حاشیه، قید اصل کار را هم میزنیم. جالب اینجاست که با اینکه خودمان از این کارها متنفریم، کسانی را که این کارها را انجام نمیدهند سرزنش میکنیم. نمیدانم چه مرضی است که خودمان را مجبور کنیم به تبعیت از این چیزها. میخواهم همه این چیزها را بریزم دور و بعد که همه گفتند چه بی ادب و از آدم به دور و فلان و بهمان، به ریش همه شان بخندم.

پ. ن. : مهمترین مشکلمان اینست که نمیدانیم خودمان قرار است از عید، زیارت، مهمانی و زندگیمان لذت ببریم یا دیگران. لذت خودمان را فدای لذت بردن دیگران میکنیم و بعد از دیگران توقع داریم حماقت ما را تکرار کنند تا شاید لذتی هم نصیب ما شود. نمیدانم چه اصراری است بر این دور باطل. چرا خودمان از منابع خودمان لذت نبریم؟

2009-01-06T05:54:00.001-05:00

در زندگی روزی هست که میفهمی هیچ چیزی به هیچ چیزی ربطی ندارد. اگر آدم خوبی باشی، لزوما بقیه هم با تو خوب رفتار نمیکنند یا مثلا اینطور نیست که هرکس بیشتر تلاش کند موفقتر باشد. حتی کسی که داناتر است یا بیشتر پول دارد هم همیشه خوشبخت تر از دیگران نیست. اگر خبیث و بدطینت باشی، خدا فرشته ها را نمیفرستد که چشمت را درآورند. اگر به کسی بدی کردی، شاید هم کوه به کوه نرسید.

شاید بگویند این روز، روز خوبی نیست چون بعد از آن آدم دیگر دلیلی برای تلاش ندارد؛ اما چندان بد هم نیست به خاطر اینکه همیشه میتوانی منتظر چیزهای خوب باشی. اتفاقا چیزهای خوبی که نمیدانی از کجا آمده اند و کی باید منتظر آنها باشی، لذت بیشتری هم دارند.

2008-12-23T04:26:00.000-05:00

مامان وقتی این را دید، گفت: "دهاتیهای خارجند دیگه".

2008-12-21T14:21:00.001-05:00

این نوشته (+) را پاسپارتوی عزیز در گوگل ریدر شیر کرده بود. برای من خیلی جالب بود. مدتهاست فهمیده ام که باید دیر به دیر فیلم ببینم چون در دیدم نسبت به دنیا بیشتر از آنچه باید، اثر میگذارد. بیشتر سریالهای مزخرف میبینم یا فیلمهای خیلی غیرواقعی که کمتر اسیر این عادت بد شوم. رمان هم کمتر میخوانم. خیلی کمتر از قبل.

همیشه موقع نوشتن پروژه ها و گزارشها خیلی بیشتر از آن که لازم است، وقت میگذارم و بیشتر این وقت هم به غصه خوردن راجع به اینکه به اندازه کافی خوب نخواهم نوشت میگذرد و در آخر هم اگر واقعا مجبور نشوم اصلا نمینویسم. خیلی از نوشته های همینجا برای همین هرگز پابلیش نشده.

همیشه فقط یک کار انجام میدهم چون فکر میکنم اگر دو تا را با هم انجام دهم حتما یکی را خراب میکنم.

تا مطمئن نباشم در کاری خوبم آن را شروع نمیکنم و برای همین هیچوقت ورزش نکرده ام. با اینکه بارها شروع کرده ام همیشه نیمه کاره رها کرده ام. خیلی از کارهای دیگر را هم برای همین هیچوقت تجربه نکرده ام. حتی در خواندن هم همینطورم. اگر بدانم که فقط نیم ساعت وقت دارم و خواندن چیزی مثلا یک ساعت طول بکشد، اصلا خواندنش را شروع نمیکنم.

خیلی وقتها خودم را سرگرم کار چرند دیگری میکنم یا کاری برای دیگران انجام میدهم که کمتر غصه اینها را بخورم و نفهمم که زمان میگذرد. وقتی کاری را برای دیگران میکنم، خیلی راحتتر و زودتر آن را انجام میدهم. همین مطمئنم میکند مشکلم توقع زیاد از خودم است.

2008-11-21T06:34:00.001-05:00

تو و طوبی و ما و قامت یار

فکر هر کس به قدر همت اوست

دور مجنون گذشت و نوبت ماست

هر کسی پنج روز نوبت اوست

مخلص آقای دوامی هم هستیم. و البته گاهی هم حافظ (+).

2008-10-21T23:33:00.000-04:00

دی زمانی به تکلف بر سعدی بنشست
فتنه بنشست چو برخاست قیامت برخاست (+)

2008-10-14T16:07:00.000-04:00

این را ببینید. با تشکر از سعید عزیز.

2008-10-13T13:15:00.001-04:00

و فرزندانتان را از ترس تنگدستی نکشید. ما شما و آنها را روزی میدهیم

2008-09-30T11:50:00.001-04:00

همه مزه مسواک زدن به خمیر دندانش است که همان اول کار بیشترش از روی مسواک می افتد. اما باز هم با همان کف کمی که مانده ادامه میدهی به امید اینکه دندانهایت تمیز شود. دانشگاه رفتن هم مثل مسواک زدن است.

2008-05-22T23:00:00.001-04:00

وقتی در کنار محبوبمان هستیم، شاید از آن رو که این شادمانی همیشه دست نمیدهد، کمتر به دیگران توجه میکنیم. کارهای دیگرمان را زود سر و سامان میدهیم تا با اشتیاق نزد او بشتابیم. گاه که با او صحبت میکنیم به هم میگوییم که چرا همدیگر را دوست داریم. گاه اینها را هزار بار در گوش هم نجوا میکنیم.

کم کم دوست داشتن آن دیگری چنان مسحورمان میکند که اهمیت چیزهایی که او در ما دوست دارد، برایمان چند برابر میشود و آنچه در نظرش مهم نیست، حتی اگر پیش از این برای خودمان مهم بود، کمرنگ میشود. به خود می بالیم که چنانیم که او میخواهد و شاید آنقدر سرمست باشیم که با خود بگوییم چه اهمیتی دارد دیگران چه میخواهند. غافلیم از آنکه آنچه او میگوید گرچه دروغ نیست، اما تمام حقیقت هم نیست؛ چون او ما را دوست دارد، همان طور که هستیم.

پ.ن.: به حکم ارادتی که خدمت استاد داریم، بد نیست این را هم بخوانید:

یکی را از متعلمان کمال بهجتی بود؛ و معلم از آنجا که حس بشریت است با حسن بشره او معاملتی داشت. و وقتی که به خلوتش دریافتی، گفتی:

نه آنچنان به تو مشغولم اى بهشتى روى / که یاد خویشتنم در ضمیر مى آید

ز دیدنت نتوانم که دیده دربندم / وگر مقابله بینم که تیر مى آید

باری پسر گفت آن چنان که در آداب درس من نظری میفرمایی، در آداب نفسم نیز تأمل فرمای تا اگر در اخلاق من ناپسندی بینی، که مرا آن پسند همی‌نماید، بر آنم اطلاع فرمایی تا به تبدیل آن سعی کنم. گفت: ای پسر این سخن از دیگری پرس، که آن نظر که مرا با تست، جز هنر نمیبینم.

چشم بداندیش که برکنده باد / عیب نماید هنرش در نظر

ور هنری داری و هفتاد عیب / دوست نبیند بجز آن یک هنر

سعدی، گلستان، باب پنجم - در عشق و جوانی

2008-05-15T22:02:00.001-04:00

گل، همه رنگش خوبه

بچه، زرنگش خوبه

تو کتابا نوشته

تنبلی کار زشته

2008-05-04T21:56:00.001-04:00

کار به جایی رسیده که دیروز رفتم دستشویی، به جای اینکه کمربندم را باز کنم، شروع کردم دکمه های پیراهنم را باز کردن. خدا خودش رحم کند. از دیروز دارم فکر میکنم همه جوکها واقعی اند.

2008-04-11T03:27:00.001-04:00

مستی دهد ما را، گلرخسارا، بهار آغوش تو

2008-03-29T05:15:00.001-04:00

ای با عدوی ما گذرنده ز کوی ما

ای ماهروی شرم نداری ز روی ما ؟

نامم نهاده بودی بدخوی جنگجوی

با هر کسی همی گله کردی ز خوی ما

جستی و یافتی دگری بر مراد دل

رستی ز خوی ناخوش و از گفتگوی ما

اکنون به جوی اوست روان آب عاشقی

آن روز شد که آب گذشتی به جوی ما

گویند سردتر بود آب از سبوی نو

گرم است آب ما که کهن شد سبوی ما

اکنون یکی به کام دل خویش یافتی

چندین به خیر خیر چه گردی به کوی ما ؟

منوچهری دامغانی

2008-03-29T05:14:00.001-04:00

دو بیتم جگر کرد روزی کباب

که میگفت گوینده ای با رباب

دریغا که بی ما بسی روزگار

بروید گل و بشکفد نوبهار

بسی تیر و دی ماه و اردیبهشت

برآید که ما خاک باشیم و خشت

2008-03-18T22:29:00.001-04:00

بعضی چیزها هستند که از همان اول هم میدانی معنای دیگری دارند. بعد یک شب که میخواهی با تو حرف بزنند، همانها را به تو میگویند. میدانی، این طوری هم جواب سؤال قبلت را میدهند و هم دهانت بدجور بسته میشود. چیزهایی مثل این:

فان لم تجدوا فیها احدا فلا تدخلوها حتی یؤذن لکم و ان قیل لکم ارجعوا فارجعوا هو ازکی لکم و الله بما تعملون علیم، لیس علیکم جناح ان تدخلوا بیوتا غیر مسکونة فیها متاع لکم و الله یعلم ما تبدون و ما تکتمون

و اگر در آن [خانه] کسی را نیافتید [باز هم] وارد آن نشوید تا زمانی که به شما اجازه دهند؛ و اگر به شما گفته شد برگردید، بازگردید که برایتان شایسته تر است و خدا به آنچه میکنید، داناست. باکی بر شما نیست اگر در خانه ای کسی نیست و متاعی در آن دارید، وارد شوید. خدا آنچه را آشکار میکنید و پنهان مینمایید، میداند.

نور 28 و 29

با خودت میگویی مگر میشود همه اینها برای خانه ها باشد. قبلش را هم که ببینی، میگوید پیش از آنکه با اهل خانه ای انس گیرید، به آن وارد نشوید. تو اگر دوست داری، غرضش را همان خانه بگیر. من نمیتوانم.

2008-03-09T23:06:00.000-04:00

و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب

و من یتوکل علی الله فهو حسبه

ان الله بالغ امره قد جعل الله لکل شی ء قدرا

طلاق 2 و 3

ترجمه را میتوانید از اینجا بخوانید. این هم ترجمه:

و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم میکند و او را از جایی که گمان ندارد، روزی دهد؛ و هر کس بر خدا توکل کند، خدا کفایت امرش را میکند. خداوند فرمان خود را به انجام میرساند و خدا برای هر چیزی اندازه ای قرار داده است.

2008-03-09T22:58:00.000-04:00

کوس ِ غارت زد فراقت، گرد ِ شهرستان ِ دل

شحنه عشقت، سرای عقل در طبطاب داشت

من نمیدانم شجریان چطور دلش آمده این بیت را از این حذف کند.

2008-03-07T03:51:00.001-05:00

یرید الله بکم الیسر و لا یرید بکم العسر و لتکملوا العدة و لتکبرو الله علی ما هداکم و لعلکم تشکرون و اذا سألک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوة الداع اذا دعان فلیستجیبوا لی و لیؤمنوا بی لعلهم یرشدون

بقره 185 و 186

بشنوید. ترجمه را میتوانید از اینجا بخوانید.

2008-03-06T07:25:00.001-05:00

کسانی هستند که نه به آنها نزدیک میشوی و نه از آنها دور. چشم انتظار پیشرفتی در رابطه تان نیستید و اگر هم تلاشی بکنی یا بکنند، شاید به جایی نرسید. گاهی با هم چاق سلامتی میکنید و بگو بخندی و بعد هم میروید دنبال کار و زندگیتان. یحتمل چیزهایی که میخواهید خیلی شبیه هم نیستند یا راه رسیدن به آنها را متفاوت میبینید؛ با این حال به هم احترام میگذارید. زیاد شدن این آدمها مایه شادمانی و دلگرمیت است. برایت عزیز و محترمند و برایشان بهترینها را میخواهی.

2008-03-03T15:51:00.000-05:00

جای خالی را با کلمات مناسب پر کنید.

ریدم به علی دایی عمله و کفاشیان …

باید رید به بالا تا پایین این مملکت …

پ.ن.: کثافت میگه ما الگو نداریم. اونا برا خودشون کار میکنند. مگه ما باید خودمون رو با اونا مقایسه کنیم. مرتیکه وقیح.

2008-02-26T14:48:00.001-05:00

- چه بوی باحالی میدی.
+ بوی چی؟
- بوی گند عرق مردونه.

2008-02-24T02:40:00.001-05:00

که نه قوت گریزست و نه طاقت گزندت

2008-02-21T18:07:00.001-05:00

فقط همین...

2008-02-19T02:55:00.001-05:00

چشمت خوشست و بر اثر خواب خوشترست

طعم دهانت از شکر ناب خوشترست

زنهار از آن تبسم شیرین که میکنی

کز خنده شکوفه سیراب خوشترست

شمعی به پیش روی تو گفتم که برکنم

حاجت به شمع نیست که مهتاب خوشترست

دوش آرزوی خواب خوشم بود یک زمان

امشب نظر به روی تو از خواب خوشترست

2008-02-15T13:08:00.001-05:00

وقتی آدم دیلاقی تو را بغل میکند، احساس میکنی بسته بندی ات کرده اند؛ مثل چیزی که آن را با نخ و کاغذ پیچیده باشند.

2008-02-15T13:05:00.001-05:00

خویشتن داری، تصمیم یک لحظه نیست. مراقبت سالیان است. گاهی بعد از چند سال ناگهان فکر میکنی که چرا فلان حرف را نزدم یا فلان کار را نکردم. اینکه این بار جلوی خودت را بگیری خیلی سختتر از بار اول است، چون دیگر عصبانی نیستی. مخصوصا اگر به تو چیزی بگویند و احساس کنی که متوجه نیستند تو گذشت کرده ای یا به روی خودت نیاورده ای. خویشتن داری کار بسیار مشکلی است.

2008-01-27T08:14:00.001-05:00

کل هنر زندگی کردن در اینست که از افرادی که موجب رنجش خاطر ما می شوند، استفاده کنیم.

در جستجوی زمان از دست رفته، مارسل پروست

2008-01-07T16:09:00.001-05:00

به سوسک سینوهه فکر میکنم. به نظرم سینوهه نمیخواست سوسک را بپرستد. دنبال چیزی بود که برایش حرف بزند. همیشه باشد و بشنود اما چیزی نگوید و کاری نکند.

2008-01-04T07:38:00.001-05:00

I want to give you another chance to choose.

Destiny can be changed, Qingcheng.

Time sometimes flows backwards.

Snow can fall in the spring,

and even a frozen heart can come back to life...

The Promise

2007-12-28T05:12:00.001-05:00

برای نسیم:

کمتر پیش می آید که بگذارم چیزی در دلم بماند. حرفم را میزنم و انتظار دارم بقیه هم همینطور باشند. از اینکه کسی حرفش را نزند خیلی بدم می آید.
از بین همه احساسات فکر میکنم تنها چیزی که نه آنقدر مهارش کرده ام که دیگر به وقت نیاز هم چیزی از آن نمانده باشد، نه آنقدر افسار گسیخته که نتوانم آن را در دست داشته باشم، خشم است.
اینکه از قرآن زیاد مینویسم نشانه ایمانم نیست. از وابستگی است.
خیلی به عادتهایم فکر میکنم. خیلی زیاد. به آنهایی که دارند شکل میگیرند، به آنها که در شخصیتم نشسته اند و به آنها که نباید بگذارم بیایند.
همچنان در کمال پررویی معتقدم خواستن توانستن است.

من هم ارنستو، پاسپارتو، صدرا، آهو و گتسون و حمید را دعوت میکنم

2007-12-23T16:07:00.001-05:00

و اصبح فؤاد أم موسی فارغا...

قصص 10

2007-12-13T09:54:00.001-05:00

No one means all he says, and yet very few say all they mean, for words are slippery and thought is viscous.

Henry Adams

2007-12-09T12:39:00.001-05:00

برای هاشم:

... نه اینکه آدم ناباور به هیچ چیز معتقد نباشد. قضیه اینست که به همه چیز اعتقاد ندارد، یا هر زمان به چیز معینی اعتقاد دارد. فقط به شرطی به چیزی معتقد میشود که آن چیز به نحوی ادامه چیز اول باشد. این آدم نزدیک بین است و روشمند اما از افقهای وسیع دوری میکند ...

آونگ فوکو، اومبرتو اکو

2007-12-01T03:52:00.001-05:00

یکی از صلحای لبنان که مقامات او در دیار عرب مذکور بود، و کرامات مشهور، به جامع ِ دمشق درآمد و بر کنار برکه کلاسه، طهارت همی ساخت. پایش بلغزید و به حوض درافتاد و به مشقت از آن جایگه خلاص یافت. چون از نماز بپرداختند، یکی از اصحاب گفت: مرا مشکلی هست، اگر اجازت پرسیدنست؟ گفت: آن چیست؟ گفت: یاد دارم که شیخ به روی دریای مغرب برفت و قدمش تر نشد. امروز چه حالت بود که درین قامتی آب از هلاک چیزی نماند؟ شیخ اندرین فکرت فرو رفت و پس از تأمل بسیار سر برآورد و گفت نشنیده ای که خواجه عالم علیه السلام گفت: " لی مَعَ الله ِ وقت ٌ لا یَسَعُنی فیه مَلَکٌ مقرّبٌ و لا نبیٌ مرسَل " و نگفت علی الدّوام. وقتی چنین که فرمود به جبرئیل و میکائیل نپرداختی، و دیگر وقت با حفصه و زینب درساختی. مُشاهدةُ الابرار بینَ التجلّی و الإستتار. مینمایند و میربایند.

دیدار مینمایی و پرهیز میکنی / بازار خویش و آتش ما تیز میکنی

گلستان، باب دوم

2007-11-16T12:49:00.000-05:00

ثم قست قلوبکم من بعد ذلک فهی کالحجارة او اشد قسوة و ان من الحجارة لما یتفجر منه الانهار و ان منها لما یشقق فیخرج منه الماء و ان منها لما یهبط من خشیة الله و ما الله بغافل عما تعملون

پس از آن دلهایتان همچون سنگ سخت گردید یا [ حتی ] سخت تر، چه از برخی سنگها چشمه میجوشد و بعضی دیگر از آنها میشکافند و آب از آنها بیرون می آید و پاره ای دیگر از ترس خدا فرود می آیند؛ و خداوند از آنچه میکنید غافل نیست.

سوره بقره، آیه 74

پ.ن.: من خسته شدم اینقدر دنبال عکس گشتم که با صدا میکس کنم و بگذارم اینجا. هرکس لینکی دارد که صدا آپلود کردن را در بلاگر آموزش داده، لطفا در کامنتها بگذارد.

2007-11-05T13:34:00.001-05:00

برای پوریا:

اتفاقاتی در زندگی ما رخ میدهند که ما را مجبور به تغییر میکند. وقتی این تغییر را ایجاد میکنیم، معتقدیم که بهترین روش برای کنار آمدن با شرایط موجود است و گاهی نیز به راستی چنین است. روزهای اولی که این کار را میکنیم، هر بار در ذهنمان مرور میکنیم که چرا داریم این کار را انجام میدهیم. با جدیت دنبالش میکنیم چون دلیل و ضرورتش را میدانیم و همین باعث میشود با توجه به شرایط خاص هر موقعیت، تغییرات کوچکی در رفتارمان ایجاد کنیم، اما به مرور این تغییر تبدیل به عادت میشود. متوجه نیستیم چندی که گذشت، دیگر ضرورتی ندارد به آن کار ادامه دهیم. شاید دلیل آن این باشد که از یاد میبریم که چرا این تغییر را آغاز کرده ایم و دیگر بدون اینکه به چیزی فکر کنیم و فقط از سر عادت رفتارهای قدیممان را تکرار میکنیم. این عادتها با ما میمانند و حقه هایی میشوند که وقتی با چیز غیرمنتظره یا ناخوشایندی روبرو میشویم، خواه ناخواه به آنها تکیه میکنیم ( چیزی شبیه ادویه های طاقچه آشپزخانه. طعم هر چیز که خوب نبود اول سعی میکنیم تا با آنها درستش کنیم. ) تا از حیرت یا ناراحتیمان بکاهیم یا لااقل در حضور دیگران وانمود کنیم اتفاقی نیفتاده است تا بعد در تنهایی به آن فکر کنیم. اما از یک حقیقت غافلیم و آن اینست که ناگزیریم این عادتها را به روز کنیم. روشی که در بیست سالگی به کار میبردیم شاید دو سه سال بعد چنگی به دل نزند.

بی تفاوتی، لودگی، تنبلی و ... شاید در دوره ای از زندگی خوب باشند، اما زمانی که میگوییم "افسوس که نمیتوانیم مرزهای بی تفاوتیمان را تا بی نهایت گسنرش دهیم" به این فکر نمیکنیم که بی تفاوتی یکی از سم های زندگی است. سم هایی که به تدریج میخوریم و میدانیم که بالاخره روزی ما را میکشند.

ادامه دارد ...

پ.ن.: اینکه مطلبی را به کسی تقدیم کنم به این معنی نیست که روی کلامم با اوست، گاهی برای اینست که این فکر از حرف زدن با او در ذهنم شکل گرفته، گاهی بخشی از نوشته ام مرا به یاد او می اندازد، گاهی هم فقط دلم میخواهد چیز کوچکی را به کسی که دوستش دارم تقدیم کنم.

2007-10-15T16:50:00.001-04:00

ولقد خلقناکم ثم صورناکم ثم قلنا للملائکة اسجدوا لآدم فسجدوا الا ابلیس لم یکن من الساجدین قال ما منعک الا تسجد اذ امرتک قال انا خیر منه خلقتنی من نار و خلقته من طین قال فاهبط منها فما یکون لک ان تتکبر فیها فاخرج انک من الصاغرین

اعراف 13 – 11

می دانی تکبر یعنی چه؟ برتربینی کور نیست. منطق دارد. فکر می کنم همین باشد. ابلیس می گوید من از او بهترم چون من را از آتش آفریدی و او را از خاک. بعد هم در جوابش نمی گویند استدلالت نادرست است یا دعوت به تدبرش نمی کنند. می گوید اینجا جای تکبر نیست. فاخرج...

سالهاست سعی میکنم متکبر نباشم، اما هنوز هم هستم. گرچه کمتر پیش می آید نمود خارجی پیدا کند.

2007-09-28T15:41:00.001-04:00

این پست را به آهو بدهکار بودم به خاطر کامنتم برای این نوشته اش:

به انباری رفته بودم. دنبال چیزی می گشتم. پیدایش نمی کردم. انباری شلوغ بود. پر از چیزهایی که به دردمان نمی خورند اما دلمان نمی آید آنها را دور بریزیم. دیدم چقدر شبیه فکر من است.

2007-09-17T08:37:00.001-04:00

یی چینگ ( شاید این بهتر باشد. )، شش خطی 37، خانواده

سه خطی پایینی: لی: آتش، پیوستگی

سه خطی بالایی: سون، باد، آرام

حکم: خانواده. مهمترین قانون در زندگی خانوادگی آنست که زن در تمام افعالش ثابت قدم و صحیح العمل باشد.

تصویر: باد برآمده از آتش. مرد برتر هنگام سخن گفتن حقیقت چیزها را در نظر میگیرد و در اندیشه خود پابرجاست.

خطوط:

اول: او در خانه خود نظم را برقرار میکند. تأسف و پشیمانی محو می شود.

تفسیر: قوانین سخت در اداره خانواده لازمست. نظامات باید برقرار شوند و بنیانگذاران این قوانین باید به شدت به اجرای آن اصرار ورزند.

دوم: زن هیچ چیز را برای خود برنمی دارد، اما جای خود را اشغال می کند و به فراهم کردن غذا می پردازد. با صحت عمل و ثبات قدم او، بخت مساعدت خواهد کرد.

تفسیر: شخص باید بر وظایف فعلی خود تمرکز کند و مسائل عظیم تر را برای زمانی مساعدتر بگذارد.

سوم: او با افراد خانواده خود در کمال جدیت و سختی رفتار می کند. مواقعی تأسف بار وجود خواهد داشت و حتی ترس. اما مواقعی از خوش اقبالی نیز خواهد بود.

تفسیر: زیاده جدی و سختگیر بودن بهتر از سهل انگار و ولخرج بودن است.

چهارم: زن خانواده را غنی میکند. بخت مساعدت بسیار خواهد کرد.

تفسیر: زن مسائل خدمتکاران را اداره می کند و با مدیریت دقیق خود، ثروت را به خانواده می آورد.

پ.ن.: قضیه ربطی به زن و مرد و اینها ندارد. منظور خود آدم است. فکر می کنم یعنی باید مثل زن خانه عمل کنی، نه اینکه لزوما مؤنث باشی. لطفا زنانه مردانه ش نکنید.

2007-09-12T07:53:00.001-04:00

هفت هشت ساله که بودم دلم می خواست که تنهای تنها باشم تا اینکه در یکی از مجموعه داستانهای کانون، داستانی خواندم با نام "پاله تنها تو دنیا". پاله بچه ای بود که همیشه دلش میخواست در دنیا تنها باشد. بالاخره یک روز آرزویش برآورده شد. به قنادی رفت و هرچقدر که میخواست شیرینی و آجیل خورد. بعد سوار اتوبوس دوطبقه شد و خودش پشت فرمان نشست، اما چون رانندگی بلد نبود تصادف کرد. خلاصه پاله آخرش میزد زیر گریه و می فهمید خواسته اش نادرست بوده و اگر تنها باشد از پس کارهایش برنمی آید و طبق معمول این داستانها، آخرش هم از خواب می پرید.

در عالم بچگی تا چند وقت به این نتیجه رسیدم که تنها بودن در دنیا چندان هم چیز خوبی نیست و باید اول رانندگی و آشپزی و اینها را یاد بگیرم. الان که کمی بزرگتر شده ام به دلایلی نیاز دارم که کمی قانع کننده تر از دلایل پاله باشد.

2007-09-07T18:38:00.001-04:00

جام جهان نماست ضمیر منیر دوست / اظهار احتیاج خود آنجا چه حاجت است

پ.ن.: متن کامل غزل و بخشی از آواز استاد شجریان.

2007-09-07T09:56:00.000-04:00

Truman Show, Original Screenplay by Andrew Niccol

The Lunar Room / Christof

We've become bored with watching actors give us phony emotions. We're tired of pyrotechnics and special effects. While the world he inhabits is in some respects counterfeit, there's nothing fake about Truman himself. No scripts, no cue cards...It isn't always Shakespeare but it's genuine. It's a life.

Truman's Bathroom / Truman (to mirror cam)

- I'm not going to make it. You're going to have to go on without me.

+ No way, mister, you're going to the top of this mountain...Broken legs and all.

- You're crazy, you know that? I'm not going to get to the top..... All right, promise me one thing though: If I die before I reach the summit, you will use me as an alternative source of food.

+ Eeeewwww, gross.

- Eat me, dammit. That's an order. Maybe just my love handles. I have love handles.....little ones.

2007-09-01T05:40:00.000-04:00

پروست در جایی از کتاب عظیمش نوشته است دروغگوها دو دسته اند: آنها که از ترس آن که حقیقت فاش شود، همیشه بخشی از واقعیت را در دروغشان جا میدهند و آنها که کلا دروغ می بافند.
می گوید برخلاف چیزی که فکر می کنیم دست گروه اول زودتر رو می شود، چون در سخن آنها ردپایی هست که میتوان آن را دنبال کرد تا به حقیقت رسید.

پ.ن.: قبول کنید کار سختی بود که اصل نوشته را پیدا کنم، چون این بار حتی یادم نبود در کدام جلد است.

2007-08-27T13:14:00.000-04:00

سبحان الذی اسری بعبده لیلا من المسجد الحرام الی المسجد الاقصی الذی بارکنا حوله لنریه من ایاتنا انه هو السمیع البصیر

پاک و منزه است آن کس که شبی، بنده اش را از مسجدالحرام به مسجد الاقصی - که پیرامون آن را برکت داده ایم - سیر داد تا [بعضی] از نشانه های خود را به او بنماید. به راستی که او شنوا و بیناست.

سوره اسراء، آیه 1

2007-08-19T20:32:00.001-04:00

در خیال

2007-08-13T16:53:00.001-04:00

حتی سرسخت ترین طرفداران پروست هم نخواهند توانست یک ویژگی آزاردهنده اثر او را انکار کنند: مطول بودن. به قول روبر، برادر پروست، " مشکل اینجاست که مردم یا باید سخت بیمار باشند یا پایشان شکسته باشد تا فرصت خواندن در جستجوی زمان از دست رفته را بیابند. " و تازه وقتی با پای گچ گرفته یا سل ریه در رختخواب افتاده اند، تازه باید با مشکل دیگری دست و پنجه نرم کنند و آن ساختار مارپیچی و طولانی بودن تک تک جمله های اوست. طولانی ترین جمله کتاب در جلد پنجم است که اگر به صورت خط مستقیم نوشته شود، اندکی کمتر از چهار متر خواهد بود و میتوان آن را هفده بار دور بطری شراب پیچید.

پروست چگونه می تواند زندگی شما را دگرگون کند، آلن دو باتن

پ.ن.: اگر نام گلی امامی را به عنوان مترجم روی جلد کتابی دیدید، حتما آن کتاب را بخرید اما با ترجمه یک نفر دیگر. سلیقه اش در انتخاب کتاب عالی است ولی ترجمه ش افتضاح.

2007-08-11T11:51:00.001-04:00

برای مایا:

به قول پروست، تا مشکلی نداشته باشیم عملا چیزی نمی آموزیم؛ تا درد نکشیم و تا زمانی که چیزی را که پیش بینی کرده ایم، غلط از آب درنیاید:

این ضعف و سستی است که وادارمان می کند چیزی بیاموزیم و به ما این توانایی را می دهد که روندی را که تا کنون چیزی درباره اش نمی دانستیم تحلیل کنیم. آدمی که هر شب به محض رفتن به رختخواب خوابش می برد و تا لحظه ای که از خواب بر می خیزد از دار و دنیا بی خبر است، بی تردید از مشاهده جزئیاتی در مورد خوابیدن ( و نه لزوما اکتشافات بزرگ ) عاجز است. او به ندرت متوجه می شود که خواب است. اندکی بی خوابی ارزشمند است چون ما را وادار میکند که خوابیدن را بهتر درک کنیم و همچون شعاع نوری است که بر این تاریکی بتابد. حافظه ای بی نقص ابزار کارآمدی برای مطالعه حافظه نیست.

هرچند بدون رنج بردن هم قادریم از شعورمان استفاده کنیم، به زعم پروست وقتی دچار رنج و تألم هستیم، کنجکاویمان کامل تر می شود. رنج می بریم پس فکر می کنیم؛ و چنین می کنیم، زیرا فکر کردن کمکمان می کند که رنج کشیدن را در زمینه مساعد قرار دهیم. کمکمان می کند آن را ریشه یابی کنیم، ابعادش را بسنجیم و با حضورش کنار بیاییم.

پروست چگونه می تواند زندگی شما را دگرگون کند، آلن دو باتن

2007-08-11T07:35:00.001-04:00

اندوه ها زمانی که به اندیشه و نظر تبدیل شوند، مقداری از قدرت خود در مجروح کردن قلب ما را از دست میدهند.

مارسل پروست

2007-08-10T05:15:00.001-04:00

کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن / به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن

به باد ده سر و دستار عالمی يعنی / کلاه گوشه به آيين سروری بشکن

به زلف گوی که آيين دلبری بگذار / به غمزه گوی که قلب ستمگری بشکن

برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس / سزای حور بده، رونق پری بشکن

به آهوانِ نظر، شير آفتاب بگير / به ابروانِ دوتا، قوس مشتری بشکن

چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد / تو قيمتش به سر زلف عنبری بشکن

چو عندليب فصاحت فروشد ای حافظ / تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن

2007-08-06T04:00:00.001-04:00

بعضی می گویند دو سوره فیل و قریش در اصل یک سوره هستند:

آیا ندیدی که پروردگارت با اصحاب فیل چه کرد؟ آیا نقشه و تدبیری که [ برای خرابی کعبه اندیشیده بودند ] تباه نکرد. و بر هلاک آنان مرغان ابابیل را فرستاد تا آن سپاه را سنگ باران کنند؛ و آنان را مانند علفی که زیر دندان جویده شده باشد، کرد. به خاطر الفت دادن قریش. الفت دادن قریش در سفرهای زمستانی و تابستانی. پس باید خدای این خانه را بپرستند. همان کس که آنها را از گرسنگی سیر نمود و از ترس به امن رساند.

قریش را دوست دارم. آنجا که شریم میخواند به خاطر الفت دادن قریش. لایلاف قریش... ایلافهم رحلة الشتاء و الصیف...

2007-08-01T17:05:00.001-04:00

به نظر می رسد که این طور باشد:

زنی نشانه ای می بیند. نمی داند چه شده، اما نگران می شود. چون نمی داند پشت پرده چه می گذرد، هر بار که آن نشانه را می بیند بیشتر نگران می شود. به مردی می گوید. مرد ابتدا فکر می کند زن گرفتار دلشوره بیهوده ای است. او کارهای دیگری دارد که باید آنها را با جدیت دنبال کند. او به محبوب، آرامش و استراحت خود احتیاج دارد و حاضر نیست آنها را برای دیگران صرف کند. زن اصرار می کند. مرد برای اینکه زن را دوست دارد و نمی تواند آشفتگی او را ببیند یا چون حوصله نگرانی او را ندارد، شروع به بررسی ماجرا می کند. معلوم می شود حق با زن بوده. مرد به زن می گوید. زن آشفته تر می شود. نمی داند چه باید کرد. فقط می خواهد این طور نباشد. مرد فکر می کند. او هم راه حلی نمی بیند. همه راههای موجود به نظرش نقص هایی دارند. با زن صحبت می کند. یک راه را انتخاب می کنند. زن ناآرام است. مرد دست به کار می شود. زن به جزئیات کار سر و سامان می دهد. مدتی می گذرد. مرد بی حوصله است و فکر می کند دیگر تلاشش را کرده است. به این می اندیشد که مسأله را رها کند. زن هنوز پیگیر است و با صبر بسیار به همه چیز رسیدگی می کند. زن بالاخره موفق خواهد شد ولی گاهگاهی نیاز دارد که مرد به او بگوید تو می توانی. هرچند مرد در همان حال در دل ِ خود می گوید این کار کندتر از آن پیش میرود که روزی به نتیجه برسد.

هیچ کس کامل نیست و این مزخرف ترین حقیقت زندگی است.

پ.ن.: این پست را یک هفته دیگر پاک می کنم، چون فکر می کنم لغات و شکلش آن طور که باید، نیست. هر کس که می خواند لطفا نظرش را در این مورد بگوید. اگر بگویید خوب است یا چیزی بگویید که بتوانم آن را بهتر کنم، می گذارم بماند.

2007-07-25T08:01:00.001-04:00

به ستبری ابرو یار من ار نگری، حذر از پس کنگره اش

که به تیغ دو دیده چنان کشدت، که دو تیغه بوالحسنی

لَمَعَ البرقُ من الطّور و آنست به

فلعلّی لک آت ٍ بشهاب ٍ قبسی

احمد محبی آشتیانی

2007-07-25T06:29:00.001-04:00

Young Lady in the North / House of Flying Daggers

Date: ~800 CE

Author： Li3 yan nian

English translation: Xah Lee

Běifāng yǒu jiārén, juéshì ér dúlì.

Yí gù qīng rén chéng, zài gù qīng rén guó.

Nìng bù zhī qīng chéng yǔ qīng guó.

Jiārén nán zài dé.

In the North there's a lady, stunning and singular.

One look confounds a city; a second look dooms an empire.

Rather not wishing to know the ruination that may follow,

Rare beauty is here and now.

2007-07-24T16:41:00.001-04:00

شکر نهم به شُـکر در دهان مژده دهان / اگر تو باز برآری حدیث من به دهان

تو آن نه ای که چو غایب شوی ز دل بروی / تفاوتی نکند قرب دل به بعد مکان